Elektron ədəbiyyat və sənət portalı

Dağdağan

Bölmə: Müasir Azərbaycan ədəbiyyatı 18.11.2019

 

Şahmar Əkbərzadə

(1941-2000)

Şair, tərcüməçi, Əməkdar jurnalist. 1990-cı ildə “Mədəniyyətqəzetini təsis edib və ömrünün sonunadək qəzetin baş redaktoru vəzifəsində çalışıb. “Anama layla”, “Sevgi borc verilməz”, “Ona yanıram ki”, “Haqqa pəncərə” adlı dörd şeir  kitabının müəllifidir.      

 

Dağdağan

Sərhəd kənarında bitən dağdağan

Məndən məğrur idi, məndən qürurlu.

Çarpaz budağında iki sağsağan

Sevinə-sevinə yuva qururdu.

 

Xəbər daşıyırdı quşlar, xoş xəbər,

Hicran qovrulurdu bu hay-haraydan.

Çör-çöplər yuvada öpüşürdülər.

Biri o taydandı, biri bu taydan.

 

Sərhəd kənarında cavan yaşımda

Həsədim utanıb yerə girirdi.

İki quş dimdiyi ağac başında

Vətəni vətənə birləşdirirdi.

 

Həsrət qoxlayıram

çiçək yerinə 

Dar ayaqda kömək umdum taledən,

Göydən kötək gəldi kömək yerinə.

Gözəgörünməzi harayladım mən,

Haya iblis gəldi mələk yerinə.

 

Uçmağa tamarzı oldu qanadım,

Qaldı ürəyimdə arzum-muradım.

Məşəqqət büründüm, zillət qurşadım,

Od-alov geyindim köynək yerinə.

 

Sirri yada verdi sirr sandığımız,

Zülmə zülm etmədi pir sandığımız,

Dərd oldu, qəm oldu yavanlığımız,

Yedik yalanları çörək yerinə.

 

Axıb Arazlandı qızıl qanımız,

Zorla qürbətləndi xanimanımız,

 

Yada ətir saçdı gülüstanımız,

Mən həsrət qoxladım çiçək yerinə.

 

Yedi içimizdən bizi fitnə-fel,

Qarışqalar qarşısında çökdü fil.

Tanrımızın sinəsindən elə bil

Qara daş asıldı ürək yerinə.

 

Təzə nağara

Sitəm görəcəksən ulduzlar sanı,

Bir azdan başına od ələnəcək.

Dodaqlar öpəcək qara zurnanı,

Səninsə sifətin sillələnəcək.

 

Hələ təpər topla, dözüm yığ hələ,

Qanları coşdurub qaynatmalısan.

Üzünə çırpılan sillələr ilə

Toya gələnləri oynatmalısan.

 

Bir azdan düşəcək üstünə əllər,

Səni nağaraçı yesir edəcək!

Ağrından həzz alıb süzən gözəllər

Fəryadın üstündə yallı gedəcək.

 

Bu alın yazındır, nə küs, nə inci,

Çırtma çatlayacaq qaşında sənin.

Dərdə bax, hamının toyu, sevinci

Qapaza dönəcək başında sənin.

 

Alın yazısından qaçmayıb heç kim,

Sitəmə sinə gər, qəmə qələm çək!

Yediyin sillələr, qorxma, əzizim,

Şəninə əskiklik gətirməyəcək.

 

Qoşa şapalağa dözəcək dərin,

Nalən musiqiyə dönəcək hökmən,

 

Qəm yemə, nağara, döyülənlərin

Bütün yer üzündə xoşbəxti sənsən.

 

Bəxtəvər başına, sillələn nə qəm,

Sillələr ömrünə nur ələyəcək.

Dərd mənim dərdimdir, sabah bilmirəm

Kimlər taleyimi sillələyəcək!

 

 

Bilinmir

Ümidini göyə tutub bu ölkə,

Yananıyla yanmayanı bilinmir.

Ahıl-cahil bir-birinə qarışıb,

Qananıyla qanmayanı bilinmir.

 

Yas yerində pıçhapıçdır, gülhagül,

Toy evində yanaqlardan axır sel.

Dağıl səni belə oba, belə el,

Ah-vayıyla tar-kamanı bilinmir.

 

Qarğa qartallardan adlayır başa,

Pələnglər baş əyir o bədzat quşa.

Necə alışmasın, yanmasın meşə,

Bülbülüylə sağsağanı bilinmir.

 

Quzu cəsarətdən dərs verir şirə,

Çəpiş nərildəmək öyrədir nərə.

Dırmaşmaq istəyir çoxu minbərə,

Lotusuyla rövzəxanı bilinmir.

 

Zəvzəklər əlindən bezikib Vətən,

Havaya söz səpir şuma dən səpən.

Nə əkin əkən var, nə naxır güdən,

Nə gözləyir baş çobanı, bilinmir.

 

Haqq savaşı dönüb alış-verişə,

Kasıb-kusub mat qalıbdır bu işə.

 

Aman Allah, döyüşə bax, döyüşə,

Satqınıyla qəhrəmanı bilinmir.

 

Yan, ay Şahmar, qaranlıqlar yarılmır,

Alan kimdir, satan kimdir, sorulmur.

Baxıcımız fal açmaqdan yorulmur,

Düz sözüylə ağ yalanı bilinmir.

 

Ona yanıram ki…

Ona yanıram ki, əsrlər boyu

Sabahı düşünüb, daşınmadıq heç.

Düşünmək haqqımız özgələrdədir,

Onu qaytarmağı düşünmədik heç.

 

Ona yanıram ki, öz varımızı

Özgəyə pay verib, ona əl açdıq.

Yadların dilindən tərif diləndik,

Yalançı şöhrətə-şana əl açdıq.

 

Ona yanıram ki, düşə bilmədi

Fəxri xiyabana neçə fəxrimiz.

“Şərəf lövhəsi”nə vurdular bizi,

Düşdü ayaqlara öz şərəfimiz.

 

Ona yanıram ki, iş bacarmadıq,

Sazda “gül” vurmağı bacardıq ancaq.

Bizi aldadanın boş hay-küyünə

Əla əl vurmağı bacardıq ancaq.

 

Ona yanıram ki, Burlaxatunun

Ruhu alovlanar, məzarı inlər,

İndi balasına layla çalammır

Analıq taxtına çıxan gəlinlər.

 

Ona yanıram ki, xeyiri şərdən

Ayıra bilmirik, qana bilmirik.

Mən ona yanıram, ona yanıram,

Ona yanıram ki, yana bilmirik.